Bir sabah kalktım. Yok yok, kafka gibi kendimi böcek olarak bulmadım ama benzer gene de. Aynada baktım kendime, bi sordum neden gene erken uyandın? Gün aydınlanınca uyanmak istiyor bünye. Işıklardan sonuna kadar faydalanmak, zıplamak, arada saçmalamak istiyor.
Sonra düşünceler alıyor beyni. Bi dakka bi dakka sıraya koymak lazım gün işlerini. Önce kahvaltı sonra iş. Hımm dur güzel güzel giyineyim de öyle kahvaltı yapayım. Giyindim de, elimi yüzümü de yıkadım ama kaygılar hala akılda mı ne. Dur bi kış kış cinler kış kış. Gene aynada baktım kendime, eh fena değil saçım bugün, sevindim. Bu bile yeter insana.
Ortak mutfağımıza indim pıtır pıtır. Yulaf ezmesi yiyorum artık kahvaltıda, bıraktım peynir ekmek, çayı. Hoşuma da gidiyo yulaf ezmesi ne yalan söyleyeyim. Kuru üzümle, yağsız sütle ısıtıyorum, fokur fokur kaynarken çıkardığı sesi bekliyorum. Kabarcıklar çıkıyor ya, çok seviyorum o anı. Hem kahvaltı yapmanın heyecanı hem de o tok ses fok fok fok. Oh kaynadı, hemen bembeyaz tabağa boşalttım kahvaltımı. Televizyon gene çalışmıyor mutfağımızda. Dur biraz isveçce gazette okuyayım. Semizotunu yeni kelime öğrenmekten ve iletişim kurabilmekten başka birşey sevindirmiyor mu ne? Anlamadım gazeteleri olsun, ben gene de okumaya devam edeyim, bir gün anlarım. Kahvaltım kimine göre sevimsiz bana göre çok lezzetli. Dur bir dakika, nerede iş bulacağım, ne yapacağım seneye, nerede olacağım? Yalnızım gene üf ya? Dün cart curt bana iyi davranmadı, neden? Gene geliyor mu kaygılar bünyeye. Hayır sakin sakin. Biraz tadını çıkar neler olup bitiyor etrafta. Stres yapsan da dönecek dünya, yapmasan da.
Üf kahvaltı bitti, şimdi sorumluluk zamanı. Gazeteleri bi karıştırsam. Şunu yapsam bunu yapsam, eğrisini nasıl doğrusuna getirsem? Hayal kursam? Dur bi sıraya koy işlerini, sonra derin efes ama hep sakinlikle yap ki için karışmasın. Huzurun etrafına yansısın. Sakin sakin. Belki istediğin gibi gitmiyor olaylar bugün ama elbet yoluna girecek. Bak tarçınlı çörek ve kahve kokusu sarmış etrafını bi de bahar eli kulağında.
Kram
